این خانه را خراب می کنم و دور خودم می گردم دمبالت ! چشمهای جمله هایم را آبکی می کند لواشکی توی این لش لش باران هر چه پیدا شد صدا میکنم نه ، اینجا سر پایینی نیست ، سرم پایین است ولی قدمهای برنداشته را خط نمی زنم دستی اگر باز شود کف سرنوشتم اگر شکست خوردنی ام دریا شدنی را کشتی شدنی تا از دوم ِ سرریز شدنی ام هزار و یکشب این قصه هر روزی ندارد که موهایت را زیر سرم نباشد سَرسَری از کاسه بیرون زدنی ام بیار ـ ای یار ته توی این فاصله ها را از چشمهایت درآوردنی ام دستم از اینهمه ارتفاع گیج می خورد ـ خوردنی ام باید لنگه ای دیگر جا بگذارم جاگذاشتنی ام ! جیره گندم من مال سبزه های هفت سینی که گره نمی زنی می روم که مواظب خودت باشی   ......................................................................................

 باران سپید عزیز زحمت کشید و خوانشی بر این کار نوشت .

با وجود کمبود  مخاطب ـ مولف ها که نسل عزیزشون رو به انقراضه قابل توجه دوستانی که احیانا زیاد با کار درگیر نشده و خوانشهای دیگران  رو دنبال می کنن تا احتمالن دست خالی برنگردن :

البته در مواجهه با این دوستان عزیز من شانس آوردم که گوجه فرنگي و تخم مرغ و اين چيزارو نميشه از تو نت پرت کرد وگرنه خدا ميدونه چه شکلي ميشدم .  

و این هم خوانش :

خوانش نمی کنم شاید فقط یک تجزیه غیر فنی از متن شما باشه . همین!

سطر 1 - تلفیق کلام به محاوره ( دمبالت) به جای ( دنبالت ) . که البته من با سپید خوانی که شاید اصلا نقطه نظر مولف نباشد با عبارتی مثل (پرواز کن ) و تبدیل آن به دو عضو دم و بالت به منطق جدیدی می رسم.
این خانه را خراب می کنم و دور خودم می گردم- دمبالت !
( حالا پرواز کن )

سطر2- مثل دهانی که موقع دیدن یا خوردن لواشک آب می افتد؟؟؟

سطر 3- به کارگیری صوت ( لش- لش ) برای باران تصویری را تداعی می کند که قبلا شنیده نشده است.

سطر 4 تا 6- راه سر بالاست و رفتن دشوار، نیاز به پائیدن راه دارد انگار. چون رونده عادت ندارد راه رفته را برگردد . حتی اگر در طالعش شکست پیش بینی شده باشد.

سطر 7- با این سطر نمی توانم کنار بیایم و برای همین آن را به حساب جنون شاعرانه می گذارم. گرچه این سطر تداعی گر متون کلاسیک است ولی در زیبائی متن – نظر شخصی من است – تاثیر عمده ای نداشته.

سطر 8- از نظر زیبا ئی شناختی ، استفاده به جا از کلمات ، سطر فوق العاده ای را ایجاد کرده است. به خصوص که از بار حسی بالائی هم برخوردار است.

سطر 9 تا 12- از اینجا متن فضای رومانتیک به خود می گیرد.

سطر 11- با یک حذف ، متن به سادگی دچار تاویل پذیری شده ... خوردنی ام به جای گیج خوردنی ام ( گیجم ) یا جای گذاشتنی ام در سطر 13 که با آنکه ساختار مشابهی با سطرهای ماقبل دارد ولی منادا بودن این کلمه کاملا مخاطب را غافلگیر می کند.

سطر 14- شاید یافتن معنای بیرونی برای این سطر دشوار باشد ولی آنقدر کلمات در همنشینی هم زیبا قرار گرفته اند که بی هیچ دریافت معنائی لذت لازم را منتقل می کند.

سطر 15- مستقل باش و به خودت تکیه کن.

 با سپاس از بارن سپید