بیشتر از اینها به روشنی خواهم رسید . بیش از اینها ماه و ستاره و خورشید خواهم شد .
برای من که نورم چه فرق می کند خورشید ٬ ستاره ٬ چراغ یا چیزی که که گاهی ترجیح می دهم باشم ٬ مثل کرم شب تاب !
اصلا حالا که اینطور شد من نور دستگاه تلفن همراه خواهم شد تا در تاریکی نیمه های شب ترس بیدار کردن کسی را با نوشته های خط خطی کس دیگری پیوند بزنم .
درست است ٬ حالا که اینطور شد !
تو یادت نیست اما از تو تا من همیشه راهی بود تا با رسیدن ها و نرسیدن ها لذت با تو بودن را با همه این روزهای گل باقالی خواب و بیدار بگذرانم . با هر آنچه دارم بسازم و با هر آنچه که ندارم باز هم بسازم .
آری ٬ باز هم میسازم و تو را سر میکشم و آزادی را بدون سر و خودم را می نویسم : مهدی ٬ مهدی ٬ مهدی .... کمی از این نوشته ها فاصله بگیر ! اینچنین روزی بود که تو متولد شدی !
تولدت مبارک
دنباله داستانم را
توی زندگی تو
جا گذاشتم
خبر داری !؟
دستهایم را
لای موهای تو
پیدا نکردم !
انگار
دستی
به تو اشاره می کند
خبر داری !؟
داستانم را دست می گیرم
عصا می کنم
بلند می شوم
ببین
این منم
کسی دنبال من نمی گردد
خبر داری !؟
پ ن :
شرمنده روی گل و دل مهربون همتون هستم . یه چند وقت دیگه بیشتر میام . یه جورایی الان نمیشه . زندگی دیگه .
قشنگیش به همین چیزاس . امیدوارم همیشه خوش باشین .
شانه هایت کو ؟
در حال سقوطم !
به موهایت آویزان شده ام
به من نگو دست بردار
مشتم که باز شود
دیگر
نیستی !
